bayan çantası modelleri ile tarih bilgileri438 evet bayan çantası modelleri sizler icin yazılarını hazırladı ve bayan çantası modelleri diyorki Arabi'nin etkisi gözlenebilirdi. Dolayısıyla burada son mi dm tsJâm ome^ndc mistisizmin evrensel devrimci işlevi kında bir fikir vermek verinde olur.Dinin iskeletini oluşturan şeriatın anlaşılması anlamına JiktS ikiye anrılır: Fıkh-ı zahir ve bâtın. Adlarından anlaşılacak, gibi dışsal, rAhir fıkhı^ şeriat hükümlerini, tasa^^uf denen ıçn|^ kâtın fıkhı ise, bu hükümlerin arkasında yatan dertlerin tennıj ettiği hakikate ulaşmayı hedefler.'^ Kısaca birbirlerine ba^Iı olar^jj birincisi, şeriatın kabuğunu, İkincisi özünü kavramayı hedefler Somut olarak Namık Kemal’de görüldüğü gibi ancak tasavvuf, incelikle tanımladığı adaUt^ hürriyet gibi dinin temel değerlerini gcy. çekleştirmek için insanlara eyleme sevk eder. Yani insanlara meşruiyet vc\'a Max VVeber’in terimiyle değer-akliye ti uğruna eylem gücünü veren ancak mistisizmdir.
Örneğin fıkıh, emr-i bi'l-maruf nehy-i 'ani'i-münker denen biş-kalanna yönelik küçük cihatla ilgili hükümleri konu alırken tauv-vuf, insanın nefsine yönelik büyük cihatla ilgili prensipleri konu alır. Tasavvufun sosyal gücü işte bu manevî gücünden ileri gelir, insana en yaman, görünmez düşmanı temsil eden nefisle yapılan büyük cihadı başaranın dış dünyaya yönelik küçük cihadı başarması kolaydı CVViUis 1967: 414, Kınahzâde 2007, 200). Bu bakımdan Kur’ân’da bir sureye ismini veren fetih^ öncelikle manevî, mistik bir kavTamdır. Aristo’nun da otonomi kavramıyla ifade ettiği gibi nefsini fetheden ancak dünyayı fethedebilir. Tasavvufun bu cylcmd yönü, Batı’da chi^valry^ Türkçede de yiğitlik denen futûvvet kavramında somutlaşır. Bu, Arapçada iki harfleri (f-t) ortak fetih ile fîitüv^et arasındaki etimolojik akrabalıktan da anlaşılabilir.
Abdal veya dervişlerin Osmanlı Devlcti’nin kuruluşunda oynadıkları hayatî rol hatırlandığında tasavvufun aksiyoner yönünün somutlaştığı futü%yvet kavramının anlamı daha iyi anlaşılır. İmparatorluğun kurucu ruhunu sağlayan tasavvuf, doğal olarak reformunda da hayatî rol oynamıştır. Bu, belki de en somut Tanzimat’ın habercisi Nizam-ı Cedit dönemini idrak eden Şeyh Gâlib (1757-1799) örneğinde görülür. Divan edebiyatının son, hatta en büyük
Bâtınî vc zahiri anlama tarzlarının sosyolojik-hcrmcnötik bir yorumu için. Slotten 1977.
utratı Myılan bu iınlu tûA fair, kendisi gibi Moricvîlık mensubu 111 Selim’in reform siyasetine ram destek vermiştir (Gawrych 1987).
Bu destecin arkasında kolektif bir zihniyet dc^şımi, tann-mer-krzlıdcn ınsan-mcrkezli bir dunyaşrörüşune geçiş yatıyordu. Burada hemen “ınsan-merkczli" kavramıyla ne kasd edildiği sorusu akla gelir. Schulze (1996) insan-merkczcilikJc, misti^n yaratıcı tahayyülünün insanın kendine özgü düzeni yaratma kabiliyetine dönüşmesini kasd eder. Tasavvufun kendi terimleriyle netleştirccek olursak tann-merheTcilik ile insan-mrrkezci/iÂ^ özünde Allah’a iki tür, a^ktn ve tçkin yaklaşma anlayışını ifade eder. Tasavvufta birinci a^-ktnhk anlayışı,fillâh (Allah’ta yok olma), ikinci tçkirt/ik anlayışı ise der~encümen {Halk içinde Hak'la birliktelik) veya cel%>et de-
yimleriyle ifade edilir. Walter Rausehenbuseh adlı yazar örneğinde aynı tasavvur Batı’da da görülebilir (Lyman 1928: 176—77).
Bu itibarla insan-merkezeilik ile hümani’zm terimleri anlamdaş sayılabilir. Öncü İtalyan hümanist Pico della Mirandola’ya göre insanoguUanna kendi kendilerine tercihte bulunma yegâne kabili-VTti verilmiştir. Bu anlayışın orta çağ dünyasının büyüsünü kaybettiği Rönesans çağında doğması tesadüf değildir. Şu halde huma-nizm^ aslında Batı’da belirgin olarak Duns Seotus (1266—1308), VVilliam Ockham (1280-1349) ile başlayan, tasavvuf sayesinde, büvüsünü ka>'beden bir dünyamn yeniden kurulmasını sağlayacak Tann’nın iradesine vurgu anlamına gelen volontarizmin uzantısı olarak belirir. Hans Baron ve J. G. A. Pocock, ilahi ve padişahı volontarizme bağlı bir beşerî volontarizm anlamına gelen bu hümanizmi, sivik hümanizm olarak adlandırmıştır (Engster 2001: 4— 12). Büvüsünü kaybetmiş XVIII. asır İslâm dünyasında da bu üç-katlı volontarizmin tecellisini görmek mümkündü.
İslâm’da mistik hümanizm, insanın Allah karşısında ve ontik hiyerarşideki seçkin konumunun vurgulanması olarak belirir. AJ-lah’ın kendi ruhundan üflediği ve kendi suretinde yarattığı insan, halifetullâh fi*l-arz (Allah’ın yeryüzündeki halifesi), zübde-i kâinat (kâinatın özeti) ve eşref-i mahlûkat (yaratılmışların en şereflisi) olarak temayüz eder. Örneğin Mevlana, Yunus Emre ve İbrahim
Cedjt donmınde vışa>ın Şeyh Gilıb (1994: IgO, 192)’4ç humeimzmt donuşur Tedbirini terk eyle, takdir Hudi’nm^j.^ yoksun o benlikler hep \Thm u g;umârundır.” ^
Felsefi olarak bakıldt^nda bu, kendi iradesini İlâhî ırade\t banlayarak insana hakikî ontik humyeti kazanmaya ça^n, olarak ise beşeri volontarizm olarak smk hümanizme zemin hı^ lama anlamına gelir ‘Hoşça bak zatına kim zubdc-i âlemsin Merdüm-i didc-ı ekvin olan âdemsin sen” (Aynca, HoIhr<^ 1994). tik bakışta zannedılebilecegi gibi bu tur ilâhı ile beşeri deye vurgu veya fatalizm ile hümanizm arasında çelişki yoktur ftf, Batı'da Seotus ve Ockham’ın y'aptıgı gibi ancak ilahi volontanzn^f vurguyla Rönesans döneminde padişahı ve sivik volontarizm/hu manizm doğmuştur.
Batılı ve Abduh gibi Doğulu modernistler, Osmanlı aydınlan nın kurduğu gibi bu İlâhî ve beşeri volontarizm ilişkisini kurmakta aciz kalmışlardı. Onların hümanizm adına beşeri iradeye yaptıklan vurgu, beşeri failiyetin kazanılması yerine tam aksine kaybına ^ açacaktı. Bunun en çarpıcı örneği, Vatikiotis (1957: 59) ve Km (1966: 130)Hn de dikkat çektiği gibi Abduh un enfiıs âyetine eklektik atfıdır. el-Urvetul-Vüskad2\üi makalelerinde sıkça atıf yıptıjı ayeti Abduh, “sarhoşken namaza yaklaşmayın” âyetinin yalnızca “namaza vaklaşmayın” kısmını alan Bcktâşî tarzında maksadına uygun olarak eksik aktarır: “... muhakkak Allah, bir kavme verdı^ (nimeti)ni, onlar nefislerindekini değiştirinceye kadar değiştirmez* (Ra’d/11). Hâlbuki âyet, “Allah bir kavme kötülük isteyince de onu giderme çaresi bulunamaz” cümlesiyle devam etmektedir. Bu, Oı-manlı aydınlanmn algıladığı gibi, sorumlu tutulsa da beşeri iradenin üzerinde İlâhî iradenin mutlak geçerliğini belirtir; zira insanı sorumlu tutan da bu iradedir. Abduh, birinci kısımda belirtilen eylem hürriyetini neredeyse hükümsüz kıldığı için âyetin bu ikinci kısmını hazfetmeyi uygun görmüştü.
bayan çantası modelleri sundu.çanta :: çanta,
bayan çanta modelleri ve fiyatları :: bayan çantası fiyatları,
erkek canta modelleri ve fiyatları :: erkek çanta modelleri ve fiyatları,
toptan ucuz çanta fiyatları :: toptan ucuz çanta fiyatları,
toptan ucuz saat fiyatları :: toptan ucuz saat fiyatları
bayan çantası fiyatları :: bayan çantası fiyatları,
bayan çantası modelleri :: bayan çantası modelleri
bayan çantası fiyatları :: bayan çantası fiyatları
bayan çantası modelleri ve fiyatları :: bayan çantası modelleri ve fiyatları
bayan çantası fiyatları :: bayan çantası fiyatları
bayan çantası modelleri :: bayan çantası modelleri
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder