replika telefonlar samsung galaxy s4 mini vesilesi3 evet arkadaslar bugün de sizlere güzel yazılarımızı anlatmaya yazmaya ben ve replika telefonlar ile birlikte devam ediyoruz.Allahü teâlâmıı Alî, Raşîd, Kebîr, Bcdî gibi isnılcrini, insanlara yakışan ma’nâ ile ad koymak câiz ise de, câhiller, bu ismlcnıı ma ilâlarını ve söylemesini yanlış yaparak, günâha, hattâ küfre sebeb olur. Mesela Abdülkâdir yerine Abdülkoydur diyorlar ki, kasıl ile olursa küfrdür. Kasd ile bu ismleri tahkir eden, meselâ Abdül’azîz yerine Abdüluzcyz diyen kâfir olur. Muhammed yeıine Hamo, Hasen yerine Hasso, İbrahim yerine İbo demek de böyledir). [Kur’ân-ı kerî-mi tegannî ile, kelimeleri clc^işdircrck okumanın harâm olması, buradan da anlaşıl-makdadır]. Bu mübarek ismleıin kıymetini bilmelidir. Ba’zı esnaf, kendi adı olduğu için, bu mubârek ismleri, ayakkabıların, terliklerin içine reklâm olarak yazıyoı, satın alan da ayağına giyerek, üstüne basıyor. Yazanın ve giyenin îmânla!inin gitme-
(İbni Âbidîn) üçüncü cilddc buyuruyor ki. îmânı olan aklı başında bir kimse, ik-râh edilmediği, ya’nî ölümle korkutulmadığı hâlde, küfre sebeb olan bir söz söyleyince, ma’nâsını düşünmese dahî, bunun (Mürted) olduğu, ya’nî İslâm dîninden çık-dığı anlaşılır. Bu sözün küfre sebeb olduğunu bilmiyorsa, âlimlerin çoğuna göre yine kâfir olur. (îman), Muhammed aleyhisselâmın Allahü teâlâdan getirdiği sözbirlığı ile bildirilmiş olan şeylerin hepsini kalbin tasdik etmesi, ya’nî inanması demekdir. Allahü teâlâmıı vaı ve bir olduğuna, tekrâr dirileceğimize, nemaz kılmanın, Raıne-zan ayında oruç tutmanın farz olduğuna, şerab içmenin, [kadınların başlarını, bacaklarını yabancı erkeklerin yanında açmalarının] harâm olduğuna inanmak boyle-dir. İnandığını söyliyeniıı (Mümin), ya’nî (Müsliman) olduğu anlaşılır. Buta tapmak, Kur’ân kerîmi pisliğe atmak gibi, küfr alâmeti olan birşeyi yapan da kalır olur. Abdcstsi/ olduğunu bilerek nemâz kılmak, sünnet olan bir işi beğenmemek de küfr olur. Ayet-i kerîmeden ve mütevâtir, ya’nî her yerde bilinen lıadıs-ı Şerıfden açıkça anlaşılmış olnuyan veya açık ise de, icmâ’ ile bildirilmiş ohnıyan bırşeyı inkar eden, ya’nî inanmıyan kâfir olmaz. Kendisinin harâm olduğu açıkça bildirilmiş bır-şeye halâl diyen kâfir olur. Şarab içmek, domuz eti yimek böyledir. Aslı halal ise de, bir sebeb ile harâm olan birşeye halâl diyen kâfir olmaz. Başkasının malını almak böyledir. Bir müslimânın bir sözü veyâ bir işi (levîl) olunabilirse, ya m birçok bakımdan kâfir olacağını gösterse, bir bakımdan kâfir olmayacağını gösterirse, bu bir bakımı anlamalı, ona kâfir dememelidir.
Mürted olana nasîlıat etmek, şüblıesini gidermek müstehabdır. Mühlet isterse, üç gün habs olunur. Yine tevbe etmezse, mahkeme katline karar verir. Dâr-ül-harbe kaçıp, sonra esîr alınırsa da böyledir. Tevbe, (Kelime-i şehâdet) söylemesi ve küfre sebeb olan sözünden veyâ işinden vazgeçmesi demekdir. Yalnız kelîme-i şehâde söylemesi ile tevbesi kabul olmaz. Nasihat etmeden öldürülmesi mekrûhdur.
şeriflerden, icmâ’-ı ümmetden ve kıyâsdan meydâna gelmekdedir. Fıkhbügi: | dört kaynağına (Kdille-i şer’ıyyc) denir. Müctehidlcr, bu dört kayııakdan ah karırlarken dört (Mezheb) e ayrılmışlardır. Eshâb-ı kirâma ve bunlardan asrda gelen müctchidlere (Selef-i sâlihîn) denildiğini, ikinci kısmın dördüncü sinde, îmânı anlatırken bildirmişdim. Selef-i sâlihînin söz birliğine (İcmâ’-ı denir. Kur’ân-i kerîmden veyâ hadîs-i şeriflerden veyâ icmâ’-ı ümmetden ç ahkâm-ı şer’ıyyeye (Kıyâs-ı fükahâ) denir. Bir işin, halâl veyâ harâm olduğı yâs) yolu ile anlamak için, halâl veyâ harâm olduğu bilinen başka bir işe be Bunun için, o işi lıalâl veyâ harâm yapan sebebin, birinci işde de bulunmas dır.
1 — (İbâdât) olup beşe ayrılır: Nemâz, orue, zekât, hac, cihâd. Herbiri lan çokdur. (Dürr-ül-mııhlâr) da ve (Kcdd-ül-muhtfir) da diyor ki, (Cihâd, iı İslâm dînine çağırmak, kabul etmiycnlerle (Bıı çağrıyı işitmelerine, işitenler etmelerine mâni’ olan zalimlerin orduları ile] kıtal, ya’nî lıarb etmekdir. [Ha let yapar. Devletin ordusu yapar.JHarb edenlere (ya’nî hükümete, orduya] fikr ile ve sayılarını artdırmak ve tedâvîleri ile yardım etmek de cihâddır. Ha nkle, (Kâlirlere karşı malınızla, canınızla ve dilinizle cihâd ediniz!) buyurul riııci kışında, onsekizinci maddeyi okuyunuz!]. Sulh zemânında hudûd başın lenıck, lıarb vasıtalarını kullanmasını öğrenmek de cihâddır. Müslimânları cihâd etmeleri tarz-ı kitâyedir. Düşman hücum etdiği zeman, kadın, çocuk 1 ya’nî yakın olanlara, eğer bunların da gücü yetişmezse, uzakda ve dahâ uz olanlara da (larz-ı ayn) olur. [(İbn-i Âbidîn) beşine cild, ikiyüzyetmişikinci de diyor ki, (Kadınlar cihâda mestûre olarak ve zevci veyâ mahremi ile gide: hâd yapan hükümete] yardım etmiyenler günâha girer. Hücûm edince öldür m, hücum etmezse esîr olacağını anlıyan, harb etmez. Fekat, düşmanlan müslimânlara tâide mevcûd olunca, hücum etmesi iyi olur. Fâsık miislir (Nehy-i anilmunker), ya’nî nasîhat yapmak böyle değildir. Nasîhat yapma olanların, fâidesi olmasa da, öldürüleceğini bilse de, nasîhat yapmaları câ Fitneye sebeb olunca caiz olmaz. Kumandan kâfir şehrini muhâsara edince, lâma da’vet olunur. Kabul ederlerse, bizimle kardeş olurlar. Kabul etmezlers denilen vergiyi verip (Zimmî) olmaları istenir. Cizye, cezâ, karşılık demekdir den kurtulma karşılığında, kâfirlerin hükümete verecekleri paradır. İki dür vardır: Birincisi, kâfirlerle sulh yaparken, karârlaşdırılan mikdârdır. Bu i sonradan hiç değişdirilemez. Cizyenin İkincisi, düşmana gâlib geldikden so dürülmeyip, yerlerinde bırakılanlardan alınan mikdârdır. Her ay sonunda, f den bir dirhem gümüş alınır [ki yarım gram altın değerindedir]. Orta hâlliİeı dirhem, zenginlerden dört dirhem alınır. Çalışamıyandan ve senenin yarısınc la hasta olandan birşey alınmaz. Senede onbin dirhemden fazla geliri olana denir. Ikiyüz dirhemden fazla kazanan orta hâilidir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder